עַבְדִּי'av.DiH5660
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Abdi
rzeczownik · r.m.
3 wystąpień3 wersetów3 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H5660 — hebrajskie słowo עַבְדִּי ('av.Di), nazwa własna o znaczeniu „Abdi". W Biblii występuje 3 razy, w 3 księgach Starego Testamentu — najczęściej: 1 Księga Kronik (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
3 wersetów1 Księga Kronik
1Krn 6:44עַבְדִּ֖י
A ich bracia, synowie Merariego, stawali po lewej stronie: Etan, syn Kisziego, syna Abdiego, syna Malluka;
glosa: Abdi
2 Księga Kronik
2Krn 29:12עַבְדִּ֔י
Powstali więc Lewici: Machat, syn Amasaja, Joel, syn Azariasza, z synów Kehata; a z synów Merariego: Kisz, syn Abdiego, i Azariasz, syn Jehallela; a z Gerszonitów: Joach, syn Zimmy, i Eden, syn Joacha;
glosa: Abdi
Księga Ezdrasza
Ezd 10:26וְעַבְדִּ֔י
A z synów Elama: Mattaniasz, Zachariasz, Jechiel, Abdi, Jeremot i Eliasz;
glosa: i Abdi
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).