מַהֲלַלְאֵלma.ha.lal.'ElH4111
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Mahalaleel
ang. „Mahalalel"
rzeczownik · r.m.
7 wystąpień7 wersetów3 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H4111 — hebrajskie słowo מַהֲלַלְאֵל (ma.ha.lal.'El), nazwa własna o znaczeniu „Mahalaleel" (ang. Mahalalel). W Biblii występuje 7 razy, w 3 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Rodzaju (5×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
7 wersetówKsięga Rodzaju
Rdz 5:13מַֽהֲלַלְאֵ֔ל
Po spłodzeniu Mahalaleela Kenan żył osiemset czterdzieści lat i spłodził synów i córki.
glosa: Mahalaleel
Rdz 5:16מַֽהֲלַלְאֵ֗ל
Po spłodzeniu Jareda Mahalaleel żył osiemset trzydzieści lat i spłodził synów i córki.
glosa: Mahalaleel
Rdz 5:17מַהֲלַלְאֵ֔ל
Wszystkich dni Mahalaleela było osiemset dziewięćdziesiąt pięć lat i umarł.
glosa: Mahalaleel
1 Księga Kronik
Księga Nehemiasza
Ne 11:4מַהֲלַלְאֵ֖ל
I tak w Jerozolimie mieszkali niektórzy z synów Judy i Beniamina. Z synów Judy: Ataja, syn Uzjasza, syna Zachariasza, syna Amarasza, syna Szefatiasza, syna Mahalaleela z synów Peresa;
glosa: Mahalaleel
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).