דְּעוּאֵלde.'u.'ElH1845
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Deuel
rzeczownik · r.m.
4 wystąpień4 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H1845 — hebrajskie słowo דְּעוּאֵל (de.'u.'El), nazwa własna o znaczeniu „Deuel". W Biblii występuje 4 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Liczb). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
4 wersetówKsięga Liczb
Lb 7:47דְּעוּאֵֽל׃ פ
A na ofiarę pojednawczą – dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To była ofiara Eliasafa, syna Deuela.
glosa: Deuel
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).