Justus

rzeczownik · mianownik · l.poj. · r.m. · imię osoby

3 wystąpień3 wersetów2 ksiąg

Rozkład wg ksiąg

G2459 — greckie słowo Ἰοῦστος (Ioustos), nazwa własna o znaczeniu „Justus". W Biblii występuje 3 razy, w 2 księgach Nowego Testamentu — najczęściej: Dzieje Apostolskie (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.

Wystąpienia

3 wersetów

Dzieje Apostolskie

Dz 1:23Ἰοῦστος

I wybrali dwóch: Józefa, zwanego Barsabą, z przydomkiem Justus, i Macieja.

glosa: Justus

Dz 18:7Ἰούστου

Odszedł stamtąd i wszedł do domu pewnego człowieka, imieniem Justus, który czcił Boga, a którego dom przylegał do synagogi.

glosa: Justus

List do Kolosan

Kol 4:11Ἰοῦστος,

I Jezus, zwany Justusem, którzy są z obrzezania. Ci są moimi jedynymi współpracownikami dla królestwa Bożego, którzy stali się dla mnie pociechą.

glosa: Justus

Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).

Justus

Wystąpienia

Gdzie o tym piszemy