δίκηdikēnG1349
rzeczownikGrecki · Nowy Testament
potępienie
ang. „condemnation"
rzeczownik · biernik · l.poj. · r.ż.
3 wystąpień3 wersetów3 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
G1349 — greckie słowo δίκη (dikēn), rzeczownik o znaczeniu „potępienie" (ang. condemnation). W Biblii występuje 3 razy, w 3 księgach Nowego Testamentu — najczęściej: Dzieje Apostolskie (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
3 wersetówDzieje Apostolskie
Dz 28:4δίκη
Kiedy barbarzyńcy zobaczyli gada wiszącego u jego ręki, mówili między sobą: Ten człowiek na pewno jest mordercą, bo choć wyszedł cało z morza, zemsta nie pozwala mu żyć.
glosa: Sprawiedliwość
2 List do Tesaloniczan
2Tes 1:9δίκην
Poniosą oni karę, wieczne zatracenie od oblicza Pana i od chwały jego mocy;
glosa: [ta] kara
List Judy
Jud 1:7δίκην
Tak samo Sodoma i Gomora oraz okoliczne miasta, które w podobny sposób jak i one oddały się nierządowi i podążały za cudzym ciałem, służą za przykład, ponosząc karę wiecznego ognia.
glosa: [ta] kara
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).