διάδημαdiadēmataG1238
rzeczownikGrecki · Nowy Testament
diadem
rzeczownik · biernik · l.mn. · r.n.
3 wystąpień3 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
G1238 — greckie słowo διάδημα (diadēmata), rzeczownik o znaczeniu „diadem". W Biblii występuje 3 razy, wyłącznie w jednej księdze Nowego Testamentu (Objawienie Jana). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
3 wersetówObjawienie Jana
Ap 12:3διαδήματα,
I ukazał się inny cud na niebie: Oto wielki rudy smok mający siedem głów i dziesięć rogów, a na jego głowach siedem koron.
glosa: królewskie korony
Ap 13:1διαδήματα
I stanąłem na piasku morza. I zobaczyłem bestię wychodzącą z morza, mającą siedem głów i dziesięć rogów, a na jej rogach było dziesięć koron, a na jej głowach imię bluźnierstwa.
glosa: królewskie korony
Ap 19:12διαδήματα
Jego oczy były jak płomień ognia, a na jego głowie było wiele koron. I miał wypisane imię, którego nikt nie zna, tylko on sam.
glosa: królewskie korony
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).