chwycić

ang. „to seize"

spójnik · następczy (waw consec.)czasownik · Qal · imperf. następczy (wayyiqtol) · 2. os. · l.poj. · r.m.sufiks · 1. os. · l.poj. · r. wspólny

2 wystąpień2 wersetów1 ksiąg

Rozkład wg ksiąg

H7059 — hebrajskie słowo קָמַט (Va.tik.me.te.ni), czasownik o znaczeniu „chwycić" (ang. to seize). W Biblii występuje 2 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Hioba). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.

Wystąpienia

2 wersetów

Księga Hioba

Hi 16:8וַֽ֭תִּקְמְטֵנִי

Pomarszczyłeś mnie na świadectwo, a moje wychudzenie powstaje i świadczy przeciwko mnie w twarz.

glosa: i ty pochwyciłeś mnie

Hi 22:16קֻמְּט֥וּ

Oni zostali wykorzenieni przed czasem, powódź zalała ich fundamenty.

glosa: oni zostali porwani

Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).

chwycić

Wystąpienia

Gdzie o tym piszemy