Ketura

ang. „Keturah"

rzeczownik · r.ż.

4 wystąpień4 wersetów2 ksiąg

Rozkład wg ksiąg

H6989 — hebrajskie słowo קְטוּרָה (ke.tu.Rah), nazwa własna o znaczeniu „Ketura" (ang. Keturah). W Biblii występuje 4 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Rodzaju (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.

Wystąpienia

4 wersetów

Księga Rodzaju

Rdz 25:1קְטוּרָֽה׃

Potem Abraham pojął drugą żonę, której było na imię Ketura.

glosa: [była] Ketura

Rdz 25:4קְטוּרָֽה׃

Synami Midiana byli: Efa, Efer, Henoch, Abida i Eldaa. Wszyscy oni byli synami Ketury.

glosa: Ketura

1 Księga Kronik

1Krn 1:32קְטוּרָ֜ה

A oto synowie Ketury, nałożnicy Abrahama: urodziła ona Zimrana, Jokszana, Medana, Midiana, Jiszbaka i Szuacha. A synowie Jokszana: Szeba i Dedan.

glosa: Ketura

1Krn 1:33קְטוּרָֽה׃ ס

Synowie Midiana: Efa, Efer, Henoch, Abida i Eldaa. Oni wszyscy byli synami Ketury.

glosa: Ketura

Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).

Ketura

Wystąpienia

Gdzie o tym piszemy