עָנֵר'a.NerH6063
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Aner
rzeczownik · r.m.
3 wystąpień3 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H6063 — hebrajskie słowo עָנֵר ('a.Ner), nazwa własna o znaczeniu „Aner". W Biblii występuje 3 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Rodzaju (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
3 wersetówKsięga Rodzaju
Rdz 14:13עָנֵ֔ר
I przyszedł jeden zbieg, i oznajmił to Abramowi Hebrajczykowi, który mieszkał na równinach Mamrego Amoryty, brata Eszkola i Anera. Oni bowiem byli sprzymierzeni z Abramem.
glosa: Aner
Rdz 14:24עָנֵר֙
Tylko to, co moi słudzy zjedli, oraz przydział mężczyzn, którzy poszli ze mną: Anera, Eszkola i Mamrego; niech oni wezmą swój przydział.
glosa: Aner
1 Księga Kronik
1Krn 6:70עָנֵר֙
Od połowy pokolenia Manassesa: Aner z jego pastwiskami, Bileam z jego pastwiskami. Dano to rodzinie pozostałych synów Kehata.
glosa: Aner
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).