עַוִּיםve.ha.'a.VimH5761
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Awwici
ang. „Avvim"
spójnikpartykułarzeczownik · nazwa miejsca
4 wystąpień4 wersetów3 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H5761 — hebrajskie słowo עַוִּים (ve.ha.'a.Vim), nazwa własna o znaczeniu „Awwici" (ang. Avvim). W Biblii występuje 4 razy, w 3 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Jozuego (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
4 wersetówKsięga Powtórzonego Prawa
Pwt 2:23וְהָֽעַוִּ֛ים
Także Awwitów, którzy mieszkali w Chazerim aż do Gazy, wytracili Kaftoryci, którzy wyszli z Kaftor, i zamieszkali na ich miejscu).
glosa: i Awwici
Księga Jozuego
Joz 13:3וְהָעַוִּֽים׃
Od Szichoru, który jest naprzeciw Egiptu, aż do granicy Akaronu na północy – jest to ziemia przynależąca do Kananejczyków, pięciu książąt filistyńskich: z Gazy, Aszdodu, Aszkelonu, Gat i Ekronu, oraz Awwici;
glosa: i Awwit[ci]
2 Księga Królewska
2Krl 17:31וְהָעַוִּ֛ים
Awwici zrobili Nibchaza i Tartaka, a Sefarwaici palili swoje dzieci w ogniu dla Adrameleka i Anameleka, bogów Sefarwaim.
glosa: i Awwici
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).