סַבְתָּהve.sav.TahH5454
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Sabta
ang. „Sabtah"
spójnikrzeczownik · r.m.
2 wystąpień2 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H5454 — hebrajskie słowo סַבְתָּה (ve.sav.Tah), nazwa własna o znaczeniu „Sabta" (ang. Sabtah). W Biblii występuje 2 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Rodzaju (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetówKsięga Rodzaju
Rdz 10:7וְסַבְתָּ֥ה
Synowie zaś Kusza: Seba, Chawila, Sabta, Rama i Sabteka. Synowie Ramy: Szeba i Dedan.
glosa: i Sabta
1 Księga Kronik
1Krn 1:9וְסַבְתָּ֥א
A synowie Kusza: Seba, Chaawila, Sabta, Rama i Sabteka. A synowie Ramy: Szeba i Dedan.
glosa: i Sabta
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).