szeptać

ang. „to whisper"

czasownik · Hitpael · imiesłów · l.mn. · r.m. · st. absolutny

3 wystąpień3 wersetów2 ksiąg

Rozkład wg ksiąg

H3907 — hebrajskie słowo לָחַשׁ (mit.la.cha.Shim), czasownik o znaczeniu „szeptać" (ang. to whisper). W Biblii występuje 3 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Psalmów (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.

Wystąpienia

3 wersetów

2 Księga Samuela

2Sm 12:19מִֽתְלַחֲשִׁ֔ים

Gdy jednak Dawid zobaczył, że jego słudzy szepcą między sobą, zrozumiał, że dziecko umarło. Dawid więc zapytał swoich sług: Czy dziecko umarło? Odpowiedzieli: Umarło.

glosa: [szeptali] między sobą

Księga Psalmów

Ps 41:7יִ֭תְלַחֲשׁוּ

Wszyscy, którzy mnie nienawidzą, szepczą wspólnie przeciwko mnie, przeciwko mnie obmyślają zło;

glosa: oni szepczą do siebie

Ps 58:5מְלַחֲשִׁ֑ים

Aby nie słyszeć głosu zaklinaczy ani czarownika, co biegle zaklina.

glosa: zaklinaczy

Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).

szeptać

Wystąpienia

Gdzie o tym piszemy