כַּלְכֹּלve.khal.KolH3633
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Kalkol
ang. „Calcol"
spójnikrzeczownik · r.m.
2 wystąpień2 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H3633 — hebrajskie słowo כַּלְכֹּל (ve.khal.Kol), nazwa własna o znaczeniu „Kalkol" (ang. Calcol). W Biblii występuje 2 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: 1 Księga Królewska (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetów1 Księga Królewska
1Krl 4:31וְכַלְכֹּ֛ל
Był mądrzejszy niż wszyscy ludzie, niż Etan Ezrachita, Heman, Kalkol i Darda, synowie Machola. Był sławny wśród wszystkich okolicznych narodów.
glosa: i Kalkol
1 Księga Kronik
1Krn 2:6וְכַלְכֹּ֥ל
Synowie Zeracha: Zimri, Etan, Heman, Kalkol i Dara, wszystkich ich było pięciu.
glosa: i Kalkol
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).