Kelub

ang. „Chelub"

spójnikrzeczownik · r.m.

2 wystąpień2 wersetów1 ksiąg

Rozkład wg ksiąg

H3620 — hebrajskie słowo כְּלוּב (u.khe.Luv), nazwa własna o znaczeniu „Kelub" (ang. Chelub). W Biblii występuje 2 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (1 Księga Kronik). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.

Wystąpienia

2 wersetów

1 Księga Kronik

1Krn 4:11וּכְל֥וּב

A Kelub, brat Szuchy, spłodził Mechira, który był ojcem Esztona.

glosa: i Kelub

1Krn 27:26כְּלֽוּב׃

Nad rolnikami, którzy uprawiali ziemię, stał Ezri, syn Keluba.

glosa: Kelub

Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).

Kelub

Wystąpienia

Gdzie o tym piszemy