יְרוּשָׁא, יְרוּשָׁהye.ru.Sha'H3388
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Jerusza
ang. „Jerusha"
rzeczownik · r.ż.
2 wystąpień2 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H3388 — hebrajskie słowo יְרוּשָׁא, יְרוּשָׁה (ye.ru.Sha'), nazwa własna o znaczeniu „Jerusza" (ang. Jerusha). W Biblii występuje 2 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: 2 Księga Królewska (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetów2 Księga Królewska
2Krl 15:33יְרוּשָׁ֖א
Miał dwadzieścia pięć lat, kiedy zaczął królować, i królował szesnaście lat w Jerozolimie. Jego matka miała na imię Jerusza i była córką Sadoka.
glosa: [była] Jerusza
2 Księga Kronik
2Krn 27:1יְרוּשָׁ֖ה
Jotam miał dwadzieścia pięć lat, kiedy zaczął królować, i królował szesnaście lat w Jerozolimie. Jego matka miała na imię Jerusza, była córką Sadoka.
glosa: [była] Jerusza
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).