יָנ֫וֹחָהya.No.chahH3239
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Janoach
ang. „Janoah"
rzeczownik · nazwa miejsca
3 wystąpień3 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H3239 — hebrajskie słowo יָנ֫וֹחָה (ya.No.chah), nazwa własna o znaczeniu „Janoach" (ang. Janoah). W Biblii występuje 3 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Jozuego (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
3 wersetówKsięga Jozuego
Joz 16:6יָנֽוֹחָה׃
I ta granica biegła w kierunku morza do Mikmetat na północy, potem skręcała na wschód do Taanat-Szilo i przechodziła obok jej wschodniej strony aż do Janocha;
glosa: [do] Janoach
Joz 16:7מִיָּנ֖וֹחָה
I ciągnęła się od Janocha do Atarot i Naarat, i dochodziła do Jerycha, a kończyła się przy Jordanie.
glosa: od Janoach
2 Księga Królewska
2Krl 15:29יָ֠נוֹחַ
Za dni Pekacha, króla Izraela, nadciągnął Tiglat-Pileser, król Asyrii, i zdobył Ijon, Abel-Bet-Maaka, Janoach, Kedesz, Chasor, Gilead i Galileę, i całą ziemię Neftalego, a pojmanych uprowadził do Asyrii.
glosa: Janoach
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).