błoto

ang. „mire"

partykułarzeczownik · l.poj. · r.m. · st. absolutny

2 wystąpień2 wersetów1 ksiąg

Rozkład wg ksiąg

H3121 — hebrajskie słowo יָוֵן (hai.Ya.Ven), rzeczownik o znaczeniu „błoto" (ang. mire). W Biblii występuje 2 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Psalmów). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.

Wystąpienia

2 wersetów

Księga Psalmów

Ps 40:2הַיָּ֫וֵ֥ן

Wyciągnął mnie ze strasznego dołu i z błota grząskiego i postawił moje stopy na skale, i umocnił moje kroki.

glosa: to bagno

Ps 69:2בִּיוֵ֣ן

Grzęznę w głębokim błocie, gdzie nie ma dna; dostałem się w głębokie wody i nurt mnie porywa.

glosa: w błocie (dopełniacz)

Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).

błoto

Wystąpienia

Gdzie o tym piszemy