pień

ang. „stock"

rzeczownik · l.poj. · r.m. · st. konstruktowy (constructus)sufiks · 3. os. · l.poj. · r.m.

3 wystąpień3 wersetów2 ksiąg

Rozkład wg ksiąg

H1503 — hebrajskie słowo גֶּ֫זַע (giz.'O), rzeczownik o znaczeniu „pień" (ang. stock). W Biblii występuje 3 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Izajasza (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.

Wystąpienia

3 wersetów

Księga Hioba

Hi 14:8גִּזְעֽוֹ׃

Choć jego korzeń zestarzeje się w ziemi i jego pień umrze w prochu;

glosa: pień jego

Księga Izajasza

Iz 11:1מִגֵּ֣זַע

I wyjdzie gałązka z pnia Jessego, a latorośl z jego korzenia wyrośnie.

glosa: z [tego] pnia (dopełniacz)

Iz 40:24גִּזְעָ֑ם

Nie będą wszczepieni ani posiani ani ich pień nie zakorzeni się w ziemi; powieje na nich, wnet usychają, a wicher unosi ich jak ściernisko.

glosa: pień ich

Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).

pień

Wystąpienia

Gdzie o tym piszemy