אִמְרִי'im.RiH566
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Imri
rzeczownik · r.m.
2 wystąpień2 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H566 — hebrajskie słowo אִמְרִי ('im.Ri), nazwa własna o znaczeniu „Imri". W Biblii występuje 2 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: 1 Księga Kronik (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetów1 Księga Kronik
1Krn 9:4אִמְרִ֣י
Utaj, syn Ammihuda, syna Omriego, syna Imriego, syna Baniego, z synów Peresa, syna Judy.
glosa: Imri
Księga Nehemiasza
Ne 3:2אִמְרִֽי׃ ס
Obok niego budowali mężczyźni z Jerycha, a obok nich budował Zakkur, syn Imriego.
glosa: Imri
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).