אֱוִי'e.ViH189
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Ewi
ang. „Evi"
rzeczownik · r.m.
2 wystąpień2 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H189 — hebrajskie słowo אֱוִי ('e.Vi), nazwa własna o znaczeniu „Ewi" (ang. Evi). W Biblii występuje 2 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Liczb (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetówKsięga Liczb
Lb 31:8אֱוִ֤י
Oprócz innych zabitych, zabili też królów Midianu: Ewiego, Rekema, Sura, Chura i Rebę – pięciu królów Midianu. Zabili też mieczem Balaama, syna Beora.
glosa: Ewi
Księga Jozuego
Joz 13:21אֱוִ֤י
I wszystkie miasta na równinie oraz całe królestwo Sichona, króla Amorytów, który królował w Cheszbonie, a którego Mojżesz zabił tak jak książąt Midianu: Ewi, Rekem, Sur, Chur, Reba, książęta Sichona zamieszkali w tej ziemi.
glosa: Ewi
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).