pluć

ang. „to spit"

czasownik · imiesłów · aoryst · strona czynna · mianownik · l.poj. · r.m.

3 wystąpień3 wersetów2 ksiąg

Rozkład wg ksiąg

G4429 — greckie słowo πτύω (ptusas), czasownik o znaczeniu „pluć" (ang. to spit). W Biblii występuje 3 razy, w 2 księgach Nowego Testamentu — najczęściej: Ewangelia Marka (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.

Wystąpienia

3 wersetów

Ewangelia Marka

Mk 7:33πτύσας

Pan, wziąwszy go z tłumu na bok, włożył palce w jego uszy i splunąwszy, dotknął jego języka;

glosa: splunąwszy

Mk 8:23πτύσας

A ująwszy ślepego za rękę, wyprowadził go poza miasteczko i plunąwszy na jego oczy, położył na niego ręce i zapytał, czy coś widzi.

glosa: splunąwszy

Ewangelia Jana

J 9:6ἔπτυσεν

To powiedziawszy, splunął na ziemię, zrobił błoto ze śliny i pomazał tym błotem oczy ślepego.

glosa: splunął

Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).

pluć

Wystąpienia

Gdzie o tym piszemy