winić

ang. „to blame"

czasownik · aoryst · strona bierna · tryb łączący (coni.) · 3. os. · l.poj.

2 wystąpień2 wersetów1 ksiąg

Rozkład wg ksiąg

G3469 — greckie słowo μωμάομαι (mōmēthēa), czasownik o znaczeniu „winić" (ang. to blame). W Biblii występuje 2 razy, wyłącznie w jednej księdze Nowego Testamentu (2 List do Koryntian). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.

Wystąpienia

2 wersetów

2 List do Koryntian

2Kor 6:3μωμηθῇ

Nie dając nikomu żadnego powodu do zgorszenia, aby nasza posługa nie była zhańbiona;

glosa: może być zganiona

2Kor 8:20μωμήσηται

Wystrzegając się tego, aby nas ktoś nie ganił z powodu tego hojnego daru, którym służymy;

glosa: może winić

Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).

winić

Wystąpienia

Gdzie o tym piszemy