Marta

A gdy szli, wszedł do jednej wsi. Tam pewna kobieta, imieniem Marta, przyjęła go do swego domu.

Ale Marta krzątała się koło rozmaitych posług, a podszedłszy, powiedziała: Panie, czy nie obchodzi cię, że moja siostra zostawiła mnie samą przy usługiwaniu? Powiedz jej, aby mi pomogła.

A Jezus jej odpowiedział: Marto, Marto, troszczysz się i martwisz o wiele spraw;

A był chory pewien człowiek, Łazarz z Betanii, z miasteczka Marii i jej siostry Marty.

Jezus zaś miłował Martę i jej siostrę, i Łazarza.

A wielu Żydów przyszło do Marty i Marii, aby je pocieszyć po stracie brata.

Gdy Marta usłyszała, że Jezus nadchodzi, wybiegła mu naprzeciw. Ale Maria siedziała w domu.

I powiedziała Marta do Jezusa: Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł.

Marta mu powiedziała: Wiem, że zmartwychwstanie przy zmartwychwstaniu w dniu ostatecznym.

A Jezus jeszcze nie wszedł do miasteczka, lecz był na tym miejscu, gdzie Marta wyszła mu naprzeciw.

I powiedział Jezus: Usuńcie ten kamień. Powiedziała do niego Marta, siostra zmarłego: Panie, już cuchnie, bo od czterech dni leży w grobie.

Tam przygotowali mu wieczerzę, a Marta usługiwała. Łazarz zaś był jednym z tych, którzy razem z nim siedzieli przy stole.