תֹּ֫פֶתve.To.fetH8611
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
pluć
ang. „spit"
spójnikrzeczownik · l.poj. · r.ż. · st. absolutny
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H8611 — hebrajskie słowo תֹּ֫פֶת (ve.To.fet), rzeczownik o znaczeniu „pluć" (ang. spit). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Hioba). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetówKsięga Hioba
Hi 17:6וְתֹ֖פֶת
Uczynił mnie tematem przysłowia wśród ludzi i pośmiewiskiem przed nimi.
glosa: i plucie
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).