głupota

ang. „folly"

rzeczownik · l.poj. · r.ż. · st. absolutny

3 wystąpień3 wersetów2 ksiąg

Rozkład wg ksiąg

H8604 — hebrajskie słowo תִּפְלָה (tif.Lah), rzeczownik o znaczeniu „głupota" (ang. folly). W Biblii występuje 3 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Hioba (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.

Wystąpienia

3 wersetów

Księga Hioba

Hi 1:22תִּפְלָ֖ה

W tym wszystkim Hiob nie zgrzeszył ani nie oskarżał Boga o nic niewłaściwego.

glosa: głupstwo

Hi 24:12תִּפְלָֽה׃

Ludzie w mieście wzdychają, dusze śmiertelnie rannych wołają, a Bóg im w tym nie przeszkadza.

glosa: zgorszenie

Księga Jeremiasza

Jr 23:13תִפְלָ֑ה

Widziałem u proroków Samarii głupstwo: prorokowali w imię Baala i zwodzili mój lud Izraela.

glosa: zgorszenie

Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).

głupota

Wystąpienia

Gdzie o tym piszemy