שִׁמְעָתִיםshim.'a.TimH8101
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Szimeatyta
ang. „Shimeathite"
rzeczownik · gentilicum · l.mn. · r.m. · st. absolutny
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H8101 — hebrajskie słowo שִׁמְעָתִים (shim.'a.Tim), nazwa własna o znaczeniu „Szimeatyta" (ang. Shimeathite). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (1 Księga Kronik). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetów1 Księga Kronik
1Krn 2:55שִׁמְעָתִ֖ים
Rodziny pisarzy mieszkających w Jabes: Tyratyci, Szimeatyci i Sukatyci. Ci są Kenitami, którzy wywodzili się od Chamata, ojca domu Rechaba.
glosa: Szimeatyci
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).