wielki

ang. „great"

przymiotnik · l.poj. · r.m. · st. absolutny

2 wystąpień2 wersetów1 ksiąg

Rozkład wg ksiąg

H7689 — hebrajskie słowo שַׂגִּיא (Sa.gi'), przymiotnik o znaczeniu „wielki" (ang. great). W Biblii występuje 2 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Hioba). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.

Wystąpienia

2 wersetów

Księga Hioba

Hi 36:26שַׂ֭גִּיא

Oto Bóg jest wielki, a poznać go nie możemy, a liczba jego lat jest niezbadana.

glosa: [jest] wywyższony

Hi 37:23שַׂגִּיא־

On jest Wszechmocny, nie możemy go doścignąć. On jest wielki w potędze i sądzie i bogaty w sprawiedliwość. Nie uciska nikogo.

glosa: wywyższy (dopełniacz)

Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).

wielki

Wystąpienia

Gdzie o tym piszemy