קָרַןka.RanH7160
czasownikHebrajski · Stary Testament
świecić
ang. „to shine"
czasownik · Qal · perfectum (dokonany) · 3. os. · l.poj. · r.m.
4 wystąpień4 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H7160 — hebrajskie słowo קָרַן (ka.Ran), czasownik o znaczeniu „świecić" (ang. to shine). W Biblii występuje 4 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Wyjścia (3×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
4 wersetówKsięga Wyjścia
Wj 34:29קָרַ֛ן
I gdy Mojżesz zstępował z góry Synaj – a miał Mojżesz w ręku dwie tablice świadectwa, gdy zstępował z góry – Mojżesz nie wiedział, że skóra jego twarzy lśniła, gdy Pan z nim rozmawiał.
glosa: to świeciło
Wj 34:30קָרַ֖ן
Aaron i wszyscy synowie Izraela zobaczyli Mojżesza, a oto skóra jego twarzy lśniła, i bali się zbliżyć do niego.
glosa: to świeciło
Wj 34:35קָרַ֔ן
I synowie Izraela patrzyli na twarz Mojżesza, a skóra twarzy Mojżesza lśniła. I Mojżesz znowu kładł zasłonę na swoją twarz, póki nie wszedł, aby z nim rozmawiać.
glosa: to świeciło
Księga Psalmów
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).