צָפִיעַtze.fu.'eiH6832
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
gnój
ang. „dung"
rzeczownik · l.mn. · r.m. · st. konstruktowy (constructus)
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H6832 — hebrajskie słowo צָפִיעַ (tze.fu.'ei), rzeczownik o znaczeniu „gnój" (ang. dung). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Ezechiela). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetówKsięga Ezechiela
Ez 4:15צְפִיעֵ֣י
Ale on powiedział do mnie: Oto daję ci odchody wołowe zamiast odchodów ludzkich, abyś sobie na nich upiekł chleb.
glosa: [ten] gnój
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).