פַּלֻּאִיha.pa.lu.'IH6384
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Palluita
ang. „Palluite"
partykułarzeczownik · gentilicum · l.poj. · r.m. · st. absolutny
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H6384 — hebrajskie słowo פַּלֻּאִי (ha.pa.lu.'I), nazwa własna o znaczeniu „Palluita" (ang. Palluite). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Liczb). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetówKsięga Liczb
Lb 26:5הַפַּלֻּאִֽי׃
Ruben, pierworodny Izraela: synowie Rubena to Henoch, od którego pochodzi rodzina Henochitów; Pallu, od którego pochodzi rodzina Palluitów;
glosa: Palluici
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).