פּוּנִיha.pu.NiH6324
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Punita
ang. „Punite"
partykułarzeczownik · gentilicum · l.poj. · r.m. · st. absolutny
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H6324 — hebrajskie słowo פּוּנִי (ha.pu.Ni), nazwa własna o znaczeniu „Punita" (ang. Punite). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Liczb). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetówKsięga Liczb
Lb 26:23הַפּוּנִֽי׃
Synowie Issachara według swych rodzin to: Tola, od którego pochodzi rodzina Tolaitów, Puwwa, od którego rodzina Puwwitów;
glosa: Punici
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).