עִירִיve.'i.RiH5901
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Iri
spójnikrzeczownik · r.m.
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H5901 — hebrajskie słowo עִירִי (ve.'i.Ri), nazwa własna o znaczeniu „Iri". W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (1 Księga Kronik). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetów1 Księga Kronik
1Krn 7:7וְעִירִ֜י
Synowie Beli: Eszbon, Uzzi, Uzziel, Jerimot i Iri, pięciu – naczelnicy domów ojców, dzielni wojownicy; spisani według rodowodu liczyli dwadzieścia dwa tysiące trzydziestu czterech.
glosa: i Iri
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).