סַרְדִּיha.sar.DiH5625
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Seredyta
ang. „Seredite"
partykułarzeczownik · gentilicum · l.poj. · r.m. · st. absolutny
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H5625 — hebrajskie słowo סַרְדִּי (ha.sar.Di), nazwa własna o znaczeniu „Seredyta" (ang. Seredite). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Liczb). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetówKsięga Liczb
Lb 26:26הַסַּרְדִּ֔י
Synowie Zebulona według swych rodzin to: Sered, od którego pochodzi rodzina Seredytów, Elon, od którego rodzina Elonitów, Jachleel, od którego rodzina Jachleelitów.
glosa: Seredyci
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).