סְפָרse.Fa.rahH5611
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Sefar
ang. „Sephar"
rzeczownik · nazwa miejscasufiks · kierunkowy (he locale)
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H5611 — hebrajskie słowo סְפָר (se.Fa.rah), nazwa własna o znaczeniu „Sefar" (ang. Sephar). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Rodzaju). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetówKsięga Rodzaju
Rdz 10:30סְפָ֖רָה
A obszar ich zamieszkania ciągnął się od Meszy w kierunku Sefar, wschodniej góry.
glosa: w stronę Sefar
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).