wystarczalność

ang. „sufficiency"

rzeczownik · l.poj. · r.m. · st. konstruktowy (constructus)sufiks · 3. os. · l.poj. · r.m.

2 wystąpień2 wersetów1 ksiąg

Rozkład wg ksiąg

H5607 — hebrajskie słowo שֵׂ֫פֶק (Sif.kov), rzeczownik o znaczeniu „wystarczalność" (ang. sufficiency). W Biblii występuje 2 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Hioba). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.

Wystąpienia

2 wersetów

Księga Hioba

Hi 20:22שִׂ֭פְקוֹ

Mimo obfitości jego dostatku dosięgnie go bieda. Wszelka ręka nikczemnych uderzy na niego.

glosa: dostatek jego

Hi 36:18בְסָ֑פֶק

Gniew wisi, więc uważaj, by nie poraził cię karą, gdyż nie wybawił cię żaden okup.

glosa: w szyderstwie

Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).

wystarczalność

Wystąpienia

Gdzie o tym piszemy