סִפֻּןha.si.PunH5604
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
sufit
ang. „ceiling"
partykułarzeczownik · l.poj. · r.m. · st. absolutny
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H5604 — hebrajskie słowo סִפֻּן (ha.si.Pun), rzeczownik o znaczeniu „sufit" (ang. ceiling). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (1 Księga Królewska). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetów1 Księga Królewska
1Krl 6:15הַסִּפֻּ֔ן
Mury domu obłożył wewnątrz deskami cedrowymi, od podłogi domu aż do sufitu. Wyłożył je drewnem wewnątrz, a podłogę domu pokrył deskami cyprysowymi.
glosa: [ten] sufit
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).