סוּסָהle.su.sa.TiH5484
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
klacz
ang. „mare"
przyimekrzeczownik · l.poj. · r.ż. · st. konstruktowy (constructus)sufiks · 1. os. · l.poj. · r. wspólny
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H5484 — hebrajskie słowo סוּסָה (le.su.sa.Ti), rzeczownik o znaczeniu „klacz" (ang. mare). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Pieśń nad Pieśniami). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetówPieśń nad Pieśniami
Pnp 1:9לְסֻסָתִי֙
Przyrównam cię, moja umiłowana, do zaprzęgu rydwanów faraona.
glosa: do klaczy mojej
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).