נָבַחlin.Bo.achH5024
czasownikHebrajski · Stary Testament
szczekać
ang. „to bark"
przyimekczasownik · Qal · bezokolicznik · st. konstruktowy (constructus)
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H5024 — hebrajskie słowo נָבַח (lin.Bo.ach), czasownik o znaczeniu „szczekać" (ang. to bark). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Izajasza). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetówKsięga Izajasza
Iz 56:10לִנְבֹּ֑חַ
Jego stróżowie są ślepi wszyscy, nic nie wiedzą, wszyscy są niemymi psami, nie mogą szczekać; są ospali, leżą, kochają drzemać.
glosa: szczekać
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).