מַרְצֶ֫פֶתmar.Tze.fetH4837
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
bruk
ang. „pavement"
rzeczownik · l.poj. · r.ż. · st. konstruktowy (constructus)
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H4837 — hebrajskie słowo מַרְצֶ֫פֶת (mar.Tze.fet), rzeczownik o znaczeniu „bruk" (ang. pavement). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (2 Księga Królewska). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetów2 Księga Królewska
2Krl 16:17מַרְצֶ֥פֶת
Król Achaz odciął też listwy podstawek i wyjął z nich kadzie. Zdjął również morze sponad wołów z brązu, które pod nim były, a postawił je na posadzce kamiennej.
glosa: bruk (dopełniacz)
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).