מֶ֫רֶדu.Me.redH4778
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Mered
spójnikrzeczownik · r.m.
2 wystąpień2 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H4778 — hebrajskie słowo מֶ֫רֶד (u.Me.red), nazwa własna o znaczeniu „Mered". W Biblii występuje 2 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (1 Księga Kronik). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetów1 Księga Kronik
1Krn 4:17וּמֶ֖רֶד
Synowie Ezry: Jeter, Mered, Efer i Jalon. A żona Mereda urodziła Miriama, Szammaja i Iszbacha, ojca Esztemoi.
glosa: i Mered
1Krn 4:18מָֽרֶד׃ ס
Jego żona Jehudaja urodziła Jereda, ojca Gedora, Chebera, ojca Soko, i Jekutiela, ojca Zanoacha. To są synowie Bitii, córki faraona, którą pojął za żonę Mered.
glosa: Mered
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).