מִפְלָאָהmif.le.'otH4652
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
cud
ang. „wonder"
rzeczownik · l.mn. · r.ż. · st. konstruktowy (constructus)
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H4652 — hebrajskie słowo מִפְלָאָה (mif.le.'ot), rzeczownik o znaczeniu „cud" (ang. wonder). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Hioba). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetówKsięga Hioba
Hi 37:16מִ֝פְלְא֗וֹת
Czy wiesz, jak wiszą chmury – cuda tego, który jest doskonały we wszelkiej wiedzy?
glosa: [te] cudowne dzieła (dopełniacz)
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).