מִיכָיָהmi.kha.YahH4320
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Micheasz
ang. „Micaiah"
rzeczownik · r.m.
3 wystąpień3 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H4320 — hebrajskie słowo מִיכָיָה (mi.kha.Yah), nazwa własna o znaczeniu „Micheasz" (ang. Micaiah). W Biblii występuje 3 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Nehemiasza (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
3 wersetów2 Księga Królewska
2Krl 22:12מִיכָיָ֜ה
Potem król rozkazał kapłanowi Chilkiaszowi, Achikamowi, synowi Szafana, Akborowi, synowi Micheasza, pisarzowi Szafanowi i swojemu słudze Asajaszowi:
glosa: Micheasz
Księga Nehemiasza
Ne 12:35מִ֣יכָיָ֔ה
Potem szli niektórzy z synów kapłanów z trąbami, mianowicie: Zachariasz, syn Jonatana, syna Szemajasza, syna Mattaniasza, syna Michajasza, syna Zakkura, syna Asafa;
glosa: Micheasz
Ne 12:41מִיכָיָ֧ה
Także kapłani: Eliakim, Maasejasz, Miniamin, Michajasz, Elioenaj, Zachariasz, Chananiasz, z trąbami;
glosa: Micheasz
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).