מוּעָףmu.'AfH4155
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
mrok
ang. „gloom"
rzeczownik · l.poj. · r.m. · st. absolutny
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H4155 — hebrajskie słowo מוּעָף (mu.'Af), rzeczownik o znaczeniu „mrok" (ang. gloom). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Izajasza). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetówKsięga Izajasza
Iz 9:1מוּעָף֮
Mrok jednak nie będzie taki, jak był w czasie jej ucisku, gdy Bóg dotknął ziemię Zebulona i ziemię Neftalego, ani jak potem, gdy trapił ją przy drodze morskiej za Jordanem, w Galilei pogan.
glosa: mrok
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).