głód

ang. „famine"

spójnikprzyimekrzeczownik · l.poj. · r.m. · st. absolutny

2 wystąpień2 wersetów1 ksiąg

Rozkład wg ksiąg

H3720 — hebrajskie słowo כָּפָן (u.le.kha.Fan), rzeczownik o znaczeniu „głód" (ang. famine). W Biblii występuje 2 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Hioba). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.

Wystąpienia

2 wersetów

Księga Hioba

Hi 5:22וּלְכָפָ֣ן

Będziesz się śmiał ze spustoszenia i głodu, nie będziesz się bał zwierząt ziemi.

glosa: i głodowi

Hi 30:3וּבְכָפָ֗ן

Byli samotni z powodu niedostatku i głodu i uciekali na pustkowie ciemne, jałowe i spustoszone.

glosa: i w głodzie

Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).

głód

Wystąpienia

Gdzie o tym piszemy