כְּלוּבָ֑יke.lu.VaiH3621
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Kelubaj
ang. „Chelubai"
rzeczownik · r.m.
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H3621 — hebrajskie słowo כְּלוּבָ֑י (ke.lu.Vai), nazwa własna o znaczeniu „Kelubaj" (ang. Chelubai). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (1 Księga Kronik). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetów1 Księga Kronik
1Krn 2:9כְּלוּבָֽי׃
Synowie Chesrona, którzy mu się urodzili: Jerachmeel, Ram i Kelubaj.
glosa: Kelubaj
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).