יְרִיעוֹתye.ri.'otH3408
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Jeriot
ang. „Jerioth"
rzeczownik · r.ż.
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H3408 — hebrajskie słowo יְרִיעוֹת (ye.ri.'ot), nazwa własna o znaczeniu „Jeriot" (ang. Jerioth). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (1 Księga Kronik). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetów1 Księga Kronik
1Krn 2:18יְרִיע֑וֹת
Kaleb, syn Chesrona, spłodził dzieci z Azubą, swoją żoną, i z Jeriotą. A jej synami byli: Jeszer, Szobab i Ardon.
glosa: Jeriot
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).