Jarcha

ang. „Jarha"

rzeczownik · r.m.

2 wystąpień2 wersetów1 ksiąg

Rozkład wg ksiąg

H3398 — hebrajskie słowo יַרְחָע (yar.Cha'), nazwa własna o znaczeniu „Jarcha" (ang. Jarha). W Biblii występuje 2 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (1 Księga Kronik). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.

Wystąpienia

2 wersetów

1 Księga Kronik

1Krn 2:34יַרְחָֽע׃

Lecz Szeszan nie miał synów, tylko córki. Miał też Szeszan sługę Egipcjanina imieniem Jarcha.

glosa: [był] Jarcha

1Krn 2:35לְיַרְחָ֥ע

Dał więc Szeszan swemu słudze Jarsze swoją córkę za żonę, a ona urodziła mu Attaja.

glosa: do Jarchy

Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).

Jarcha

Wystąpienia

Gdzie o tym piszemy