יִפְעָהyif.'a.Te.khaH3314
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
blask
ang. „splendor"
rzeczownik · l.poj. · r.ż. · st. konstruktowy (constructus)sufiks · 2. os. · l.poj. · r.m.
2 wystąpień2 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H3314 — hebrajskie słowo יִפְעָה (yif.'a.Te.kha), rzeczownik o znaczeniu „blask" (ang. splendor). W Biblii występuje 2 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Ezechiela). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetówKsięga Ezechiela
Ez 28:7יִפְעָתֶֽךָ׃
Oto sprowadzę na ciebie cudzoziemców, najsroższe z narodów. Dobędą swoje miecze przeciwko piękności twej mądrości i splugawią twój blask.
glosa: twój blask
Ez 28:17יִפְעָתֶ֑ךָ
Uniosło się twoje serce z powodu twojej piękności, znieważyłeś swoją mądrość z powodu twojego blasku. Rzucę cię na ziemię i postawię cię przed królami, aby się tobie przypatrzyli.
glosa: twój blask
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).