יְמוּאֵלye.mu.'ElH3223
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Jemuel
rzeczownik · r.m.
2 wystąpień2 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H3223 — hebrajskie słowo יְמוּאֵל (ye.mu.'El), nazwa własna o znaczeniu „Jemuel". W Biblii występuje 2 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Rodzaju (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetówKsięga Rodzaju
Rdz 46:10יְמוּאֵ֧ל
Synowie Symeona: Jemuel, Jamin, Ohad, Jakin, Sochar i Szaul, syn kobiety Kananejki.
glosa: Jemuel
Księga Wyjścia
Wj 6:15יְמוּאֵ֨ל
Synowie Symeona: Jemuel, Jamin, Ohad, Jakin, Sochar i Szaul, syn Kananejki. To są rodziny Symeona.
glosa: [byli] Jemuel
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).