יְזִיאֵלvi.zu.'elH3149
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Jezjel
ang. „Jeziel"
spójnikrzeczownik · r.m.
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H3149 — hebrajskie słowo יְזִיאֵל (vi.zu.'el), nazwa własna o znaczeniu „Jezjel" (ang. Jeziel). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (1 Księga Kronik). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetów1 Księga Kronik
1Krn 12:3וִיזִיאֵ֥ל
Naczelnikiem był Achiezer, potem Joasz, synowie Szemajasza Gibeatczyka, Jezjel i Pelet, synowie Azmaweta, Beraka i Jehu Anatotczyk;
glosa: i Jezjel
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).